درجه لوكس يا ضروري بودن يك كالا را در سبد مصرفي خانوارهارا مي توان با استفاده از كشش درآمدي تعيين كرد. شناخت اين مسئله در اعمال سياستهاي حمايتي دولتها براي اقشار آسيب پذير جامعه بسيار مؤثّر است .
در ابتدا به بررسي سبد خانوارهاي ميانگين مي پردازيم كه بررسي كششهاي درآمدي براي اين گروه نشان مي دهد كه براي اين خانوارها هزينه هاي خوراك ، ارتباطات ، حمل و نقل و متفرقه (خدمات بهداشتي و آرايشي شخصي ، لوازم شخصي زينتي و هزينه هتل ، مسافر خانه و مسافرت ) جزو اقلام ضروري(يعني با افزايش درآمدمصرف آنها بيشترمي شود) به شمارمي رود و هزينه پوشاك و لوازم منزل جزء اقلام نرمال(يعني با افزايش درآمد تغييرات متناسب در ميزان مصرف آن رخ مي دهد) سبد مصرفي آنها است و ساير هزينه ها يعني هزينه مسكن ، بهداشت و درمان و آموزش و تفريح جزء اقلام لوكس به حساب مي آيند .
در بررسي كششهاي درآمدي براي 30 درصد فقير جامعه آماري نشان مي دهد كه هزينه خوراك و هزينه هاي لوازم منـزل و بهداشت و درمان براي اين گروه درآمدي يك كالاي نرمال است . هزينه هاي پوشاك ، مسكن ، حمل ونقل و متفرقه براي اين گروه درآمدي جزء اقلام ضروري به حساب مي آيندوفقط هزينه هاي تفريح و آموزش با كشش درآمدي بزرگ تر از 1 ، كالاي لوكس به حساب مي آيد .
در بررسي كششهاي درآمدي 20 درصد غني خانوارهاي با سرپرست كارمند بخش دولتي نشان مي دهد كه تنها هزينه هاي خوراك و هزينه هاي متفرقه براي اين گروه درآمدي كالاي ضروري به حساب مي آيد .
مقايسه :
A .هزينه خوراك ـ 1. براي فقير:كالاي نرمال ، 2. براي متوسط و غني : كالاي ضروري .
B .هزينه مسكن ـ 1. براي فقير:كالاي ضروري ، 2.براي متوسط و غني: كالاي لوكس .
C.هزينه بهداشت و درمان ـ 1.براي فقير: كالاي نرمال ، 2.براي متوسط وغني : كالاي لوكس .
D .هزينه حمل ونقل ـ 1.براي فقير ومتوسط: كالاي ضروري ، 2.براي غني :كالاي نرمال .